Walenty Gabrysiak studia artystyczne odbył w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W roku 1948 został przyjęty na drugi rok studiów przez prof. Fryderyka Pautscha. W latach 1949-54 studiował na Wydziale Malarstwa w pracowniach prof. Adama Marczyńskiego i prof. Wacława Taranczewskiego.
Stypendysta rządu belgijskiego w École de la Cambre w Brukseli w 1965 r.
Na wystawie prezentuję cykl obrazów aforystycznych a ściślej dwie tego cyklu grupy. Pierwsza dotyczy prac o konstrukcji symetrycznej, druga diagonalnej. We wszystkich tych zamierzeniach pragnę rozwiązywać problem przestrzeni nie obarczonej iluzją poprzez strefy koloru wzrastającego w napięciach przy zużyciu zmiennych jego wartości. Kreacja przestrzeni spełnia więc w tym przypadku rolę gnoseologiczną. Te realizacje na płótnie, tworzone są bez pomocy tzw. MODELA, za który uważam nie tylko to wszystko co można objąć fizycznie czy obejrzeć oczyma, lecz i to co składa się na literackość. Mam tu na myśli wszelkiego rodzaju mimetyzm. Uważam bowiem, że malarz korzystający z zapożyczeń staje się dłużnikiem. Tym samym obraz zbudowany na takim fundamencie jest w najlepszym razie tworem połowicznym. Znaczącą grupę stanowią prace o tematyce muzycznej, która obok poezji jest mi szczególnie bliska.
Walenty Gabrysiak
FRAGMENTY ARTYKUŁÓW I WSTĘPÓW DO KATALOGÓW
Okolicznością przekonywującą nas do autentyzmu wysiłku Gabrysiaka jest to, że nie szuka on impulsów w określonych wzorach ustalonych przez innych uznanych artystów, lecz trwa we własnym wybranym przez siebie świecie.
W dorobku tego artysty jest też grupa dzieł, która stanowi jakby jego własne laboratorium doświadczalne.
Autor ujął je nazwą "WZIERNIA" - to obrazy jego własnego świata. To też sztuka Walentego Gabrysiaka przekonuje i zmusza do myślenia. Nie jest ona wyrazem gonitwy za pozorami nowoczesności, lecz stanowi jeden z jej wyrazów.
Helena Blumówna
(Z katalogu wystawy w ZPAP, Kraków II-III 1961 r.)
Gdyby konieczne było rozstrzygnięcie, czy twórczość Gabrysiaka zmierza w stronę ekspresji, czy zaznacza się w niej przewaga racjonalizmu czy emocjonalizmu osobowości twórcy, należałoby odpowiedzieć, że w tym przypadku zachodzą obydwie ewentualności równocześnie. Dopełniają się i splatają się w jednorodną całość. Chodzi w końcu o porządek racjonalny, który w twórczości tego autora przeciwstawia się nieustannie nieuchwytnej i nieokreślonej sferze emocji. Czytając te wypowiedzi zdyscyplinowane w formie, warto jednak dostrzec w nich również element wyznania lirycznego.
Andrzej Sawicki
(Dziennik Polski, II 1978 r.)
SZTUKA ZAANGAŻOWANA WALENTEGO GABRYSIAKA
Tak duża jest moc podstawowych wartości sztuki Gabrysiaka, że przede wszystkim uderza nas przekaz jego myśli, ale dobrze jest zwrócić uwagę i na powołane przez artystę środki wyrazu i na maestrię z jaką się nimi posługuje. Biegły rysownik i instynktownie czujący kolor - malarz, przecież nade wszystko dąży by z powściągliwością sprowadzić swą wypowiedź do najistotniejszego znaku - co stanowi o sile jego wypowiedzi artystycznej.
Uczciwość i świetność warsztatu malarskiego podkreśla wagę tej sztuki. Artysta przekazuje myśli i wyobrażenia na temat teorii poznania. Jawią mu się kształty szlachetne w formie i o nieskazitelnej czystości barw, wizje te ukazują życie w jego rozwoju, aż po brutalność agresji, dramaty wynaturzeń i kataklizmy destrukcji.
Halina Bohdanowicz
(Tygodnik "Przekrój")
|